Oni chodzą wokół Ciebie, szepczą Ci do ucha ha..., a Ty biedny sam już nie wiesz kogo tutaj słuchać masz, Ja ich znam i ty ich znasz, a oni znają nas na wylot, nie przestaną, nie przemiją dopóki nas nie zabiją.
Nakręcani milionami przyzwyczajeń teatr niemych lalek, paranoi taniec no i serca kołatanie.
Tam dokąd iść każe mi cały ich ten chory świat, nie ma nic oprócz dni, które już na pamięć znam. Daj mi żyć, daj mi iść drogą, którą będę chciał, albo milcz, nie mów nic, a ja dalej pójdę sam.